কোৰআন
ঈশ্বৰ
কিডছ কোৰআন
অধ্যায় ২ চুৰা
কৃপাময়, দয়ালু ঈশ্বৰৰ নামত।
১/ আলিফ, লাম, মীম।
২) এইখনেই সেই কিতাপ য’ত কোনো সন্দেহ নাই, সৎ লোকৰ বাবে পথ প্ৰদৰ্শক।
৩) যিসকলে অদৃশ্য বস্তুত বিশ্বাস কৰে, আৰু নামাজ পালন কৰে, আৰু আমি তেওঁলোকৰ বাবে ৰচনা কৰা বস্তুৰ পৰা দান কৰে।
৪) আৰু যিসকলে তোমালোকৰ ওচৰত অৱতীৰ্ণ হোৱা আৰু তোমালোকৰ আগত অৱতীৰ্ণ হোৱা বিষয়ত বিশ্বাসী আৰু আখিৰাতৰ বিষয়ে নিশ্চিত।
৫) এইবোৰ নিজৰ প্ৰভুৰ পৰা হিদায়তৰ ওপৰত। এইবোৰেই সফল।
৬) যিসকলে কাফিৰ কৰে—তেওঁলোকৰ ক্ষেত্ৰতো একেই, আপুনি তেওঁলোকক সতৰ্ক কৰি দিলেও বা সতৰ্ক কৰা নাই—তেওঁলোকে বিশ্বাস নকৰে।
৭) ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ হৃদয় আৰু শ্ৰৱণ ক্ষমতাত মোহৰ লগাইছে আৰু তেওঁলোকৰ দৃষ্টিৰ ওপৰত এটা ওৰণি আছে। তেওঁলোকৰ তীব্ৰ যাতনা হ’ব।
৮) লোকসকলৰ ভিতৰত আছে যিসকলে কয়, “আমি ঈশ্বৰত আৰু শেষ দিনত বিশ্বাস কৰোঁ” কিন্তু তেওঁলোক বিশ্বাসী নহয়।
৯) তেওঁলোকে ঈশ্বৰ আৰু বিশ্বাসীসকলক প্ৰতাৰণা কৰিব বিচাৰে, কিন্তু তেওঁলোকে সচেতন নহ’লেও নিজৰ বাহিৰে আন কাকো প্ৰতাৰণা নকৰে।
১০) তেওঁলোকৰ হৃদয়ত বেমাৰ আছে, আৰু ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ বেমাৰ বৃদ্ধি কৰিছে। তেওঁলোকৰ অস্বীকাৰৰ বাবেই তেওঁলোকৰ এক যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি পাব।
১১) আৰু যেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হয়, “পৃথিৱীত বিপদ নকৰিবা” তেতিয়া তেওঁলোকে কয়, “আমি কেৱল সংস্কাৰক।”
১২) আচলতে তেওঁলোক অশান্তিৰ সৃষ্টিকাৰী, কিন্তু তেওঁলোক সচেতন নহয়।
১৩) আৰু যেতিয়া তেওঁলোকক কোৱা হয়, “মানুহে বিশ্বাস কৰা ধৰণে বিশ্বাস কৰা” তেতিয়া তেওঁলোকে কয়, “মূৰ্খসকলে বিশ্বাস কৰা ধৰণে আমি বিশ্বাস কৰোঁনে?” আচলতে তেওঁলোকেই মূৰ্খ, কিন্তু তেওঁলোকে নাজানে।
১৪) আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে বিশ্বাসীসকলৰ সন্মুখীন হয়, তেতিয়া তেওঁলোকে কয়, “আমি বিশ্বাস কৰোঁ”; কিন্তু যেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ চয়তানৰ লগত অকলে থাকে, তেতিয়া তেওঁলোকে কয়, “আমি তোমালোকৰ লগত আছো, আমি কেৱল উপহাস কৰি আছিলো।”
১৫) ঈশ্বৰেই তেওঁলোকক উপহাস কৰে আৰু তেওঁলোকৰ অতিক্ৰমত বিমোৰত পেলাই থৈ যায়।
১৬) সেইসকলেই হৈছে যিসকলে পথ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ভুলৰ বিনিময় কৰিছে; কিন্তু তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়ত তেওঁলোকৰ লাভ নহয়, আৰু তেওঁলোকক পৰিচালিত কৰা নহয়।
১৭) ইহঁতৰ উপমা জুই জ্বলোৱা ব্যক্তিৰ দৰে; যেতিয়া ই তেওঁৰ চাৰিওফালে আলোকিত হ’ল, তেতিয়া ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ পোহৰ কাঢ়ি লৈ গ’ল আৰু তেওঁলোকক দেখা নাপাই আন্ধাৰত এৰি দিলে।
১৮) বধিৰ, বোবা, অন্ধ। ঘূৰি নাহিব।
১৯) বা আকাশৰ পৰা ডাৱৰ বিস্ফোৰণৰ দৰে, য’ত আন্ধাৰ, বজ্ৰপাত আৰু বিজুলী আছে। বজ্ৰপাতৰ পৰা কাণত আঙুলি হেঁচা মাৰি ধৰে, মৃত্যুৰ ভয়ত। কিন্তু ঈশ্বৰে কাফিৰসকলক ঘেৰি ৰাখে।
২০) বিজুলীটোৱে তেওঁলোকৰ দৃষ্টি প্ৰায় কাঢ়ি লৈ যায়। যেতিয়াই তেওঁলোকৰ বাবে ই আলোকিত হয়, তেতিয়াই তেওঁলোকে তাত খোজ কাঢ়ে; কিন্তু যেতিয়া সিহঁতৰ ওপৰত আন্ধাৰ হয়, তেতিয়া সিহঁত থিয় হৈ থাকে। ঈশ্বৰে ইচ্ছা কৰিলে তেওঁলোকৰ শ্ৰৱণ ক্ষমতা আৰু দৃষ্টিশক্তি কাঢ়ি নিব পাৰিলেহেঁতেন। ঈশ্বৰ সকলো কামতে সক্ষম।
২১) হে লোকসকল! তোমাক আৰু তোমাৰ আগৰ লোকসকলক সৃষ্টি কৰা তোমাৰ প্ৰভুক পূজা কৰা, যাতে তুমি ভক্তি লাভ কৰা।
২২) যিজনে তোমালোকৰ বাবে পৃথিৱীক বাসস্থান আৰু আকাশক গঠন কৰি আকাশৰ পৰা পানী পঠিয়াই তাৰ দ্বাৰা ফল উলিয়াই, তোমালোকৰ বাবে জীৱিকা হিচাপে। গতিকে জানি থাকোঁতে ঈশ্বৰক প্ৰতিদ্বন্দ্বী নিযুক্তি নিদিব।
২৩) আৰু যদি আপুনি আমাৰ বান্দাৰ ওচৰত আমি যি অৱতীৰ্ণ কৰিলোঁ, সেই বিষয়ে সন্দেহ কৰিছে, তেন্তে এইবোৰৰ দৰে এটা অধ্যায় প্ৰস্তুত কৰক আৰু আপোনাৰ সাক্ষীসকলক ঈশ্বৰৰ পৰা পৃথক কৰি মাতিব, যদি আপুনি সত্যবাদী।
২৪) কিন্তু যদি তোমালোকে নকৰে—আৰু নকৰিবা—তেন্তে সেই জুইৰ পৰা সাৱধান হওক যাৰ ইন্ধন মানুহ আৰু শিল, কাফিৰৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা।
২৫) আৰু যিসকলে বিশ্বাস কৰে আৰু সৎকৰ্ম কৰে, তেওঁলোকক শুভবাৰ্ত্তা দিয়া; যে তেওঁলোকৰ বাগিচা থাকিব, যাৰ তলত নদী বৈ যায়। যেতিয়াই তেওঁলোকক জীৱিকা হিচাপে তাৰ পৰা ফলৰ ব্যৱস্থা কৰা হ’ব, তেতিয়াই তেওঁলোকে ক’ব, “আমাৰ আগতে এইটোৱেই যোগান ধৰা হৈছিল,” আৰু তেওঁলোকক ইয়াৰ দৰে বস্তু দিয়া হ’ব। আৰু তাত তেওঁলোকৰ বিশুদ্ধ পত্নী হ’ব আৰু তেওঁলোকে তাত চিৰকাল থাকিব।
২৬) ঈশ্বৰে গোন্ধ, বা তাৰ ওপৰৰ কিবা এটাৰ উদাহৰণ দিবলৈ লাজ নকৰে। বিশ্বাসীসকলৰ কথা ক’বলৈ গ’লে তেওঁলোকে জানে যে সেয়া তেওঁলোকৰ প্ৰভুৰ পৰা সত্য। কিন্তু যিসকলে অবিশ্বাস কৰে, তেওঁলোকে কয়, “এই আদৰ্শৰ দ্বাৰা ঈশ্বৰে কি উদ্দেশ্য কৰিছিল?” তেওঁ ইয়াৰ দ্বাৰা বহুতকে বিপথে পৰিচালিত কৰে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা বহুতকে পথ প্ৰদৰ্শন কৰে; কিন্তু তেওঁ ইয়াৰ দ্বাৰা কেৱল দুষ্টক বিপথে পৰিচালিত কৰে।
২৭) যিসকলে ঈশ্বৰৰ নিয়ম নিশ্চিত হোৱাৰ পিছত উলংঘা কৰে, আৰু ঈশ্বৰে যোগদান কৰিবলৈ দিয়া আজ্ঞা বিচ্ছিন্ন কৰে আৰু পৃথিৱীত বেয়া কাম কৰে। এইবোৰেই হাৰি যোৱা।
২৮) আপুনি কেনেকৈ ঈশ্বৰক অস্বীকাৰ কৰিব পাৰে, যেতিয়া আপুনি মৃত আছিল আৰু তেওঁ আপোনাক জীৱন দিছিল, তেতিয়া তেওঁ আপোনাক হত্যা কৰিব, তাৰ পিছত তেওঁ আপোনাক জীৱিত কৰিব, তাৰ পিছত তেওঁৰ ওচৰলৈ আপুনি ঘূৰি আহিব?
২৯) তেওঁৱেই তোমালোকৰ বাবে পৃথিৱীত সকলো সৃষ্টি কৰিলে, তাৰ পিছত আকাশলৈ ঘূৰি তেওঁলোকক সাত আকাশ কৰিলে। আৰু তেওঁ সকলো বস্তুৰ প্ৰতি সচেতন।
৩০) যেতিয়া তোমাৰ প্ৰভুৱে ফেৰেস্তাসকলক ক’লে, “মই পৃথিৱীত উত্তৰাধিকাৰী স্থাপন কৰিছো।” তেওঁলোকে ক’লে, “আমি তোমাৰ প্ৰশংসা ঘোষণা কৰি তোমাৰ পবিত্ৰ কৰি থাকোঁতে তুমি তাত এনে এজনক স্থান দিবনে যিয়ে ইয়াত দুৰ্নীতিৰ সৃষ্টি কৰিব আৰু তেজ বোৱাই দিব?” তেওঁ ক’লে, “তোমালোকে যি নাজানা, মই জানো।”
৩১) আৰু তেওঁ আদমক নাম শিকাইছিল, সকলোৰে; তেতিয়া তেওঁ সেইবোৰ স্বৰ্গদূতসকলৰ আগত উপস্থাপন কৰি ক’লে, “আপুনি যদি আন্তৰিক হয়, তেন্তে এইবোৰৰ নাম মোক কোৱা।”
৩২) তেওঁলোকে ক’লে, “তোমাৰ মহিমা হওক, আপুনি আমাক যি শিকাইছে তাৰ বাহিৰে আমাৰ কোনো জ্ঞান নাই।আপুনিহে জ্ঞানী, জ্ঞানী।”
৩৩) তেওঁ ক’লে, “হে আদম, তেওঁলোকৰ নাম কোৱা।” আৰু যেতিয়া তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ নাম ক’লে, তেতিয়া তেওঁ ক’লে, “মই তোমালোকক কোৱা নাছিলোনে যে মই আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ গোপনীয়তা জানো,
